Mata yang tak kuncup- kuncupnya berdegup
Tak kenal akan malam yang semakin menyusup
Apakah ini hari yang diam... tanpa kata
Hati yang berdiri tanpa penyangga
Yang Elokkan dunia hanya sekejap
Wahai insan...Aku tak Mampu tuk katakan bahwa aku
Yang tak kenal Waktu
Tanyakan Hatimu
Apakah Engkau tau diriku
Dimasa itu... nanti
kemudian nanti...saat sepi hadir temani sepi yang gundahkan duri
yang tajam... lengkok dan rapuh..
Mampu, tegar...
Berdiri oleh tiupan angin yang saat nanti datang tiba- tiba
Aku...
diriku masih seperti ini bisu yang satu...
rasa sendu di dadaku...

halah halah,,, hahahaha dimasukkan pula ni ye,,,, bangge lah yg punye puisi ne,, hahahahah ngape photonye dak skalian d masukan hahahahaha
BalasHapusphoto ny ndak ade niii..
BalasHapusnaseb laa... tadak jadi nampang muke :D